چو مرغ شب خواندی و رفتی

دلم را لرزاندی و رفتی

شنیدی غوغای طوفان را

زخواندن وا ماندی و رفتی

به باغ قصه به دشت خواب

سایه ی ابری ست در دل مهتاب

مثل روح آزرده ی مرداب


دلم را لرزاندی و رفتی

چو مرغ شب خواندی و رفتی

تو اشک سرد زمستان را

چو باران افشاندی و رفتی

سیاه شب لاله افشان شد

کویر تشنه گلستان شد

ز باغ قصه به دشت خاک

ز راه شیری پر مهتاب

تو می باری چون گل باران

به جان نیلوفر مرداب

سیاه شب لاله افشان شد

کویر تشنه گلستان شد

http://www.iransong.com/g.htm?id=24860